Eucharistieviering van 17 april 2014
Witte Donderdag

(Geen bloemen of kandelaars op altaar; vooraan wasbekken, kruik met water en witte handdoek.)
Kyriale 40 (Schrooten)

Intredelied: nr. 367: Wij roemen in ’t kruis van de Heer.

Verwelkoming en inleiding

P. Genade zij u en vrede, van God onze Vader en van de Heer Jezus Christus.
Van harte welkom Zusters en Broeders.
Deze avond is heilig, het is een avond om te herinneren, om dieper in jezelf en in de andere te kijken. Een avond waarin de ene vlam de andere ontsteekt, waar mensen vrienden worden door te breken en te delen.

Vanavond mogen wij ons voelen als de apostelen
die als vrienden voor het laatst samen met Jezus aan tafel zitten.
We vieren de maaltijd des Heren:
het éné brood en de éne beker brengen ons samen in zijn liefde.
De voetwassing toont Jezus in zijn ware gedaante,
als de nederige dienaar.
Hem volgen vraagt van ons liefdevolle dienstbaarheid.
Alle gelovigen, de priesters en de diakens in het bijzonder,
zijn geroepen om Jezus dienstbaarheid in heel hun leven gestalte te geven.

Kyrie

P. Ook op deze avond werpt het kwaad zijn duistere schaduw.  Liefde en verraad zitten aan dezelfde tafel.  Daarom willen wij tot inkeer komen.

L. Heer Jezus, wij beseffen niet ten volle wat het betekent
dat Gij de voeten van uw leerlingen hebt gewassen.
Heer, ontferm U over ons.

L. Christus, wij schamen ons
dat wij uw voorbeeld van dienstbaarheid niet altijd volgen.
Christus, ontferm U over ons.

L. Heer Jezus, wij bidden U om bijstand
om nederig te kunnen worden zoals Gij.
Heer, ontferm U over ons.

P. Moge de goede God die onze zwakheid kent, zich over ons ontfermen,
ons zijn barmhartigheid betonen en ons zijn levenwekkende Geest schenken.
Amen.

Eer aan God

(Bij het Eer aan God worden de kokken geluid.  Daarna wordt er niet meer geluid tot aan de Paaswake.)

Openingsgebed

P. Laten we bidden.
God, dit is het uur waarop wij het laatste avondmaal gedenken.
Toen heeft uw Zoon tijdens de maaltijd ons een bewijs gegeven
van zijn liefde tot het uiterste toe.
Met de dood voor ogen heeft Hij ons de eucharistie toevertrouwd
tot aan het einde van de dagen.
Laat ons uit dit teken kracht putten om lief te hebben zonder maat
en te komen tot het leven zonder einde.
Dit vragen we U door onze Heer Jezus Christus, uw Zoon, en onze Heer.
Amen.

Woorddienst

Eerste lezing: Exodus 12, 1-8. 11-14.

Tussenzang: nr. 546: Hij nam de schrift, strofe 3 en 4.

Tweede lezing: 1 Korintiërs 11, 23-26.

Antwoordzang: nr. 545: Wij willen samen vieren de daden van de Heer, strofe 3 en 4.

Evangelie: Johannes 13, 1-15.

Homilie

Handwassing

(Priester staat op, doet zijn kazuifel uit en loopt naar het wasbekken waar hij water in giet.)

L. Jezus en de twaalf met hem aan tafel, het Laatste Avondmaal;
het is een symbool dat op het netvlies van de kerk en van elke gelovige staat gebrand.
Het symboliseert de toekomst van onze wereld,
Gods toekomst voor elk van ons.
Dit symbool willen wij vanavond herbeleven.
Onder de maaltijd stond Jezus van tafel op en legde zijn bovenkleren af.
Hij goot water in een wasbekken en begon de voeten van de leerlingen te wassen.  Nadien zei Hij tot hen: “Als ik, de Heer en Leraar, uw voeten heb gewassen, moet ook gij elkaar de voeten wassen.”

Als teken dat ook wij ons willen laten reinigen, als teken dat wij verkwikkende en verfrissende mensen willen zijn, levend water, de een voor de ander, willen wij dit gebaar vanavond symbolisch herhalen.

Wij komen naar voor, dopen onze vingers in het wasbekken en laten ze door de priester afdrogen.
Tijdens dit gebaar zegt de priester:
“Wordt deelgenoot aan het lijden, sterven en verrijzen van Christus onze Heer.”  De gelovige antwoordt: “Amen”.

Tijdens de handwassing zingt het koor: nr. 380: Toen Jezus in zijn uur gekomen was; nr. 548: Zo lief heeft God.

Voorbeden

P. Door onze voeten of handen te laten wassen, door brood te breken en samen de beker te drinken, belijden wij dat we het onze willen bijdragen,
hoe miniem ook, om deze wereld te veranderen in een Rijk van God.
Laten wij in die geest bidden tot de Vader.
(Tijdens voorbeden worden offergaven aangebracht.)

L. Dat we licht van Gods licht zijn voor elkaar, vuur dat warmt en ijs doet breken; dat wij nacht en duisternis verdrijven, hoop en uitzicht brengen, wereldwijd; dat christenen warmte worden voor armen en ontheemden.
Laten wij bidden.

L. Dat we bloemenruikers zijn voor elkaar, één in veelheid, de een de ander aanvullend; dat volkeren en rassen, culturen en godsdiensten één bloementapijt van vrede worden.
Laten wij bidden.

L. Dat we brood mogen zijn voor elkaar, elkaar helpen en ondersteunen;
dat we ons brood breken wereldwijd met allen die hongeren.
Laten wij bidden.

L. Dat we bekers van vriendschap zijn voor elkaar, elkaar dragen en elkaars vreugde worden; dat we feestwijn worden, wereldwijd, voor allen die lijden.
Laten wij bidden.

L. Dat we in de geest van Broederlijk Delen, Ibrahima en de andere jonge boeren helpen hun toekomstplannen  op het platteland van Senegal waar te maken door onze financiële steun van euro te investeren in duurzame familiale landbouw.
Laten wij bidden.

P. Als we de hoop die we hier verwoorden dag na dag een beetje meer verwezenlijken, weten we U nabij, God, als een blijvende zegen, vandaag en tot in eeuwigheid.
Amen.

Gebed over de gaven

P. Heer, onze God,
Gij hebt uw Zoon naar ons gezonden
als een wonder van dienstbaarheid en liefde.
Nu wij doen wat Hij heeft voorgedaan,
vragen wij dat Hij onder ons mag komen in de gaven van brood en wijn:
Jezus Christus, die met U leeft door de eeuwen der eeuwen.
Amen.

Onze Vader: gezongen.

Vredeswens

P. Heer Jezus, Gij hebt aan uw apostelen gezegd: ‘Vrede laat ik u, mijn vrede geef ik u’.  Wij hopen en bidden dat er vrede groeit in ons midden en over heel de wereld.  Zoals Maria, uw moeder, en zoals allen die u willen volgen, willen we uw vrede meemaken, telkens weer, vandaag en morgen en alle dagen tot in eeuwigheid.  Amen.
(Communie onder beide gedaanten.)

Communiezang: nr. 358: Samenzijn van ons begeren.

Slotgebed

P. Laten we bidden.
Barmhartige God,
in dit uur heeft uw Zoon ons zijn liefde betoond tot het uiterste.
Hij heeft ons een voorbeeld gegeven opdat wij zouden doen zoals Hij heeft gedaan.  Geef dat wij, gesterkt door zijn lichaam en bloed, onze Heer en Leraar volgen om na lijden en dood te komen tot de heerlijkheid van zijn verrijzenis.
Dit vragen wij U door Christus onze Heer en broeder.
Amen.

Uitnodiging

L. De klokken zwijgen.  Het is stil geworden.
We weten wat er morgen, op Goede Vrijdag, met Jezus gebeurt.
Na het feestelijke samenzijn van vanavond gaat Hij naar de Olijfberg
om er samen met zijn vrienden te bidden.
Wij willen dat in herinnering brengen door mee te trekken met Jezus,
door met Hem te waken en te bidden.
Dit doen we als eerbetuiging én als engagement.
Wakker blijven voor de noden van onze tijd
en voor de aanwezigheid van God in Jezus.
Wij sluiten ons aan bij de processie naar het rustaltaar
en kunnen daar nog blijven bidden.

(De priester bewierookt de schaal met geconsacreerde hosties.  Hij ontvangt het velum en neemt de schaal in de hand.  Meteen begint de processie.  De priester draagt het Allerheiligste.)

Processielied: nr. Pange Lingua, strofen 5 en 6;

(Het allerheiligste wordt in het rustaltaar geplaatst.  De priester bewierookt het en sluit het tabernakel.  Dan wordt tekst voorgelezen)

Bezinning

Zijn keuze stond vast.
Hij zou van mensen houden,
van elke mens zoals hij was en zoals hij maar was.
Hij zou voor ze opkomen
voor alles wat een mens meer mens maakt,
meer beeld van God,
die liefde is en tegen alles  wat dit beeld van God verduistert.
Zijn ja aan de mens
was het radicale neen
aan elk bezit en macht
ten koste van de mens.

Het was zijn keuze,
zijn diepste bestemming als Mens van God.
Door die Geest en door geen andere werd Hij gedreven,
ook toen het gevaarlijk werd,
toen allen Hem in de steek lieten,
Hem alleen lieten met zijn angst voor het kruis
dat niet meer te ontwijken was.
Zijn keuze was écht.

(Carlos Desoete)

 

Stilte en aanbidding.

 

(Liturgische werkgroep St.-Martinus- en St.-Jozefparochie)